VERANDERVERHAAL Mark Nieuwenhuis en René van Sadelhoff

Afgelopen najaar bracht ik de meldkamer in Twente een bezoekje, om daar het veranderverhaal van een brandweercollega op te tekenen. Op de eerste stralende lentedag van 2022 ben ik te gast bij Meldkamer Arnhem-Nijmegen. Bij de afdeling beheer, om precies te zijn. Mark Nieuwenhuis en René van Sadelhoff reageerden direct enthousiast op mijn vraag of ik hen mocht interviewen. Op de afgesproken tijd arriveer ik bij het politiebureau in Arnhem, waar de meldkamer is gevestigd. Mark begeleidt me naar het kantoor van de afdeling beheer, waar ook René aanschuift. We beginnen uiteraard met koffie!

Mark en René, fijn dat jullie mee willen werken aan dit interview! Willen jullie allereerst iets over jezelf vertellen?

Mark vertelt dat hij in Ewijk woont, vlakbij Nijmegen. Hij heeft nu ongeveer een half uurtje reistijd naar Arnhem. ‘Ik moet de hele stad door, dus ondanks dat Arnhem dicht bij Nijmegen ligt, ben ik wel even een tijdje onderweg. Straks naar Apeldoorn, is m’n reistijd waarschijnlijk niet veel langer, zo’n 40 minuten. Het scheelt dat de nieuwe meldkamer dicht bij de snelweg ligt.’ René woont sinds een half jaar in Rheden. Ook voor hem is Apeldoorn prima te doen qua reisafstand. ‘Het enige verschil is dat ik straks niet meer op de fiets naar Apeldoorn kan’, zegt René lachend. Mark is operationeel coördinator (teamleider) beheer / LMS op locatie, René is gespecialiseerd medewerker ICT.

Foto: Mark Nieuwenhuis (links) en René van Sadelhoff op hun werkplek bij beheer meldkamer Arnhem-Nijmegen

Hoe lang werken jullie al bij Meldkamer Arnhem-Nijmegen (MAN) en wat is jullie achtergrond?

René heeft de mts (elektronica) gedaan en altijd in de techniek gewerkt. ‘Ik ben eind 2000 bij de MAN gaan werken. Voorheen werkte ik bij KPN en kwam ik van daaruit al voor klusjes op de meldkamer. In 2000 heb ik dus de overstap naar de meldkamer gemaakt, waar ik ben begonnen met telefonie. Vervolgens ben ik in 2006 naar meldkamerbeheer gegaan.’ René houdt zich bezig met het technisch en functioneel beheer van de diverse meldkamersystemen, zoals 112, C2000 en GMS,  beheer van de telefonie, audio-/videosystemen, commandoruimte en ondersteuning bij SGBO’s (red.: Staf Grootschalig Bijzonder Optreden). Ook draait hij, zoals alle collega’s van beheer, piketdiensten.

Mark is geschoold op het gebied van tuinbouw, en min of meer als vanzelf de techniek in gerold. Mark vertelt: ‘In 1999 ben ik bij de Vreemdelingendienst van de politie begonnen. Daar heb ik al snel de overstap naar de functie van systeembeheerder gemaakt en ben ik doorgegroeid naar de techniek. In 2004 kwam ik in dienst bij de meldkamer in Arnhem, als functioneel beheerder GMS. En in 2015 ben ik vertrokken naar de meldkamer in Nijmegen (red.: in Nijmegen was tot eind 2019 ook nog een meldkamer) om daar als coördinator aan de slag te gaan.’ Mark kwam in 2019 weer terug in Arnhem, als organisatorisch coördinator. ‘Dit was natuurlijk wel even aftasten voor iedereen, omdat ik nu een andere rol had dan de eerste keer dat ik in Arnhem werkte. Maar het heeft goed uitgepakt’, aldus Mark. ‘Het was wel een enorm hectische periode, in november 2019 zijn de meldkamers Arnhem en Nijmegen namelijk samengevoegd. En zoals iedereen weet, kregen we daarna te maken met corona’, verzucht hij.

Sinds wanneer weten jullie dat er één meldkamer in Oost-Nederland wordt gerealiseerd? En herinneren jullie je eerste gedachte nog toen jullie het hoorden?

Mark: ‘Dat was al in 2012.’ René vult aan: ‘Dan denk je: ach, dat duurt nog wel even. Het leefde nog niet echt. Op een gegeven moment was er sprake van dat de nieuwbouw in 2016 klaar zou zijn.’ En inmiddels is het 2022 en verrijst er aan de Europaweg 77 een prachtig nieuw meldkamergebouw!

Jullie hebben beiden de samenvoeging van de meldkamers Arnhem en Nijmegen meegemaakt.  Wat kunnen, of wellicht moeten, we hiervan leren?

Daar zijn de heren eensgezind over: ‘Neem de tijd! Probeer niet alles bij wijze van spreken in een half jaar te stoppen. Op technisch gebied kun je als snel iets regelen. Maar vaak komen er dan naderhand weer wijzigingen. Het is beter om ruim de tijd te nemen voor de techniek.’ Mark benadrukt verder dat het enorm belangrijk is om afscheid ten nemen van het ‘oude’. Van het gebouw, de werkvloer en  evt. van collega’s. En tot slot benoemt Mark nog het belang van een efficiënte overlegstructuur. ‘Bij de samenvoeging van Arnhem en Nijmegen leek het af en toe wel de Poolse Landdag. Er waren zoveel mensen die over van alles iets moesten vinden. Soms zaten we wel met 30 personen in een overleg en bespraken bijvoorbeeld het soort tafels, of de cultuur. Dit was wat mij betreft niet goed werkbaar.’ (red.: we werken aan een introductieprogramma zodat iedereen voorbereid aan de slag kan als de Meldkamer Oost-Nederland live gaat) René voegt nog toe dat het een hele goede keuze is om alle ict-zaken in te richten terwijl de meldkamervloer nog niet in gebruik is.

Willen jullie straks in Apeldoorn werken? En zo ja, zijn er dan ook verhuisplannen richting Apeldoorn?

Het kwam al even ter sprake, maar beide heren willen wel mee naar Apeldoorn. René: ‘Ik geef eerlijk toe dat ik liever hier was gebleven, maar ja……. Straks is er geen “hier” meer, ik ga dus wel gewoon mee naar Apeldoorn. Zo heb ik er eigenlijk al die tijd wel ingezeten.’ En hij ziet ook zeker de voordelen: ‘We werken straks in en voor de grootste meldkamer van Nederland, dat heeft toch wel iets. En alles is nieuw en geordend, dat spreekt me ook aan.’ Verhuisplannen hebben de beide heren niet; althans, niet richting Apeldoorn.

Is het werk voor jullie anders geworden, nu de LMS – al ruim twee jaar – jullie werkgever is?

Mark: ‘Het werk dat we gewend waren te doen, doen we nog steeds. Wel is het zo dat contractbeheer nu via de LMS loopt, en dat er natuurlijk een hele overlegstructuur is bijgekomen.’ René geeft aan dat zijn rol nu meer is toegespitst op meldkamerbeheer, wat hem goed bevalt. ‘In de afgelopen 16 jaar dat ik voor deze afdeling werkte, heb ik ook  taken verricht die niet per se bij mijn functie hoorden, zoals het verplaatsen van meldtafels en lockerkastjes. Dat kostte best veel tijd, waardoor ik soms niet aan m’n hoofdtaken toekwam.’

Zien jullie ergens tegenop wat betreft de samenvoeging van de drie meldkamers in Oost-Nederland? En waar ligt volgens jullie de grootste uitdaging?

René, peinzend: ‘Ik denk toch wel tegen de complexheid van het geheel. Het is een hele grote meldkamer, met veel werkplekken. Gelukkig is er ondertussen al wel regelmatig contact met de collega’s van de andere meldkamerlocaties.’ Mark beaamt dit laatste: ‘In alle werkgroepen – die er zijn om het harmonisatieproces goed te laten verlopen – zitten collega’s van elke meldkamerlocatie. Je leert elkaar dan ook al wat beter kennen.’ Verder zijn beide heren unaniem in hun mening dat er veel aandacht moet zijn voor het samenvoegen van de mensen naar één nieuwe locatie. Met nadruk op ‘nieuwe’. ‘Niemand moet namelijk het gevoel krijgen dat “we bij meldkamer Apeldoorn inkomen”, we gaan met z'n allen naar een nieuwe meldkamer op een nieuwe locatie’, aldus René. ‘Ook het informeren van elkaar, nu al, is heel belangrijk.' Mark vult aan dat niet alleen mensen maar ook verschillende culturen worden samengevoegd. ‘Gezellig wordt het wel, daar heb ik alle vertrouwen in, maar we moeten ook eenheid in de manier van werken krijgen. Bovendien is er voor de beheerders ook nog eens sprake van een dubbele verandering: behalve dat de meldkamers fysiek worden samengevoegd, veranderen de functies binnen beheer ook nog eens. In 2023 werken we immers binnen één LMS-organisatie. Dat maakt het voor de beheerders extra lastig. Er is nog veel onzekerheid over wie wat gaat doen.’ Mark ziet hierin een duidelijke rol voor Sergio Els en hemzelf, als huidige leidinggevenden beheer, weggelegd. Waar Mark en René beiden naar uitkijken, is het werken in een nieuw pand met nieuwe spullen.

Welke vragen leven er bij jullie op de werkvloer?

Mark vindt het opvallend dat op de meldkamervloer nog steeds rondzingt dat we het allemaal niet gaan redden. Dus dat de samenvoeging vertraging oploopt. Hij heeft geen idee waarop dit is gebaseerd, de voorbereidingen voor het inregelen van de techniek lopen volgens planning. Verder wordt er veel gesproken over de onzekerheden rondom de ZCC’s (Zorg Coördinatie Centra), aldus Mark. René merkt op dat de parkeermogelijkheid regelmatig onderwerp van gesprek is. ‘De nieuwe meldkamer is per openbaar vervoer niet makkelijk bereikbaar, en men vraagt zich af of het aantal parkeerplaatsen wel voldoende zal zijn.’

Vinden jullie dat je voldoende op de hoogte bent van de ontwikkelingen rondom de samenvoeging? Zo nee, hoe denken jullie dat het beter kan?

René is blij met deze nieuwsbrief, die regelmatig verschijnt. Wel vindt hij dat er nog veel onduidelijkheid is over de functies van de beheerders, zoals zojuist ook al aan de orde kwam. ‘De informatievoorziening daarover kan beter’. Mark beaamt dit: ‘Er zijn inderdaad zorgen bij beheerders over hun nieuwe functies. De komende maanden hebben de lokaal beheerders overigens gesprekken hierover met de LMS.’

Tot slot: is er nog iets wat jullie kwijt willen? Of hebben jullie nog tips?

Mark geeft aan dat het organiseren van medewerkers- en familiedagen wat hem betreft heel belangrijk is.

Na de heren te hebben verzekerd dat deze dagen er absoluut gaan komen, sluit ik het prettige gesprek af. Ik maak tot besluit nog een foto van Mark en René op hun werkplek. Het afscheid is even hartelijk als de ontvangst, en met een tevreden gevoel vertrek ik huiswaarts. Het was fijn om weer een verhaal van twee bevlogen en openhartige collega’s te mogen optekenen!

 

Voeg toe aan selectie